Ένα κερί για το Δίστομο.

Μ’ ένα κερί στο χέρι, με δάκρυα στα μάτια και με μνήμες από το σφαγιασμό των δικών τους ανθρώπων από τους Γερμανούς, Διστομίτες που ζουν στην Αθήνα συγκεντρώθηκαν έξω από την πρεσβεία της Γερμανίας.

Οι κάτοικοι του Διστόμου με τον τρόπο αυτό θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη των 218 σφαγιασθέντων προγόνων τους και να διεκδικήσουν την δικαίωση τους από το γερμανικό κράτος, αλλά και για να υπενθυμίσουν στους Έλληνες πολιτικούς ότι έχουν ηθική υποχρέωση να διεκδικήσουν τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Η συγκέντρωση έγινε με αφορμή την εκπνοή της προθεσμίας, σε περίπου μια εβδομάδα, για την υποβολή αιτήματος παράστασης του ελληνικού κράτους στη δίκη που θα διεξαχθεί στη Χάγη, ύστερα από έφεση που άσκησε το Γερμανικό κράτος, στην απόφαση που πήραν τα Ιταλικά δικαστήρια υπέρ των κατοίκων του Διστόμου και σύμφωνα με την οποία η Γερμανία θα πρέπει να καταβάλει στους συγγενείς των θυμάτων 25 εκατ. ευρώ, συν τους τόκους από το 1997.

Η πρωτοβουλία για την αποψινή συγκέντρωση ανήκει στον Γιάννη Κίνια, ο οποίος δημιούργησε πριν από περίπου ένα μήνα στο facebook την ομάδα «Δίστομο – Διεκδίκηση Γερμανικών Αποζημιώσεων», και μέσω αυτής της ομάδας κάλεσε τους συμπατριώτες του να διαμαρτυρηθούν για τη στάση της Γερμανίας, αλλά και να απαιτήσουν από το ελληνικό κράτος να παραστεί στη δίκη της Χάγης.

Αφορμή για τη δημιουργία της ομάδας, όπως εξήγησε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο κ. Κίνιας, στάθηκε τα όσα είπε στη Βουλή ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση ότι δηλαδή, οι υπηρεσίες του υπουργείου εξετάζουν με προσοχή τη νομική βάση για την άσκηση δικαιώματος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για το θέμα των αποζημιώσεων της ναζιστικής θηριωδίας στο Δίστομο.

Ο κ. Κίνιας τόνισε ακόμη ότι «οι νέοι από το Δίστομο που άναψαν απόψε ένα κερί έξω από την γερμανική πρεσβεία δεν το κάνουν για τα λεφτά της αποζημίωσης. Το κάνουν για την έμπρακτη αναγνώριση ενός από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου που συντελέστηκαν στην κατοχική Ευρώπη. Για να υπάρξει μετά από 67 χρόνια δικαίωση των σφαγιασθέντων».

Η Μαρία Παπαϊωάννου που έζησε τα γεγονότα θυμάται πώς οι Γερμανοί σκότωσαν τους γονείς και τον μεγαλύτερο αδελφό της λέγοντας: «αισθάνομαι ακόμα τον πόνο. Ήμουν τότε τεσσάρων χρόνων και απόψε νιώθω ταραγμένη και ψυχολογικά φορτισμένη. Αυτό που ζητάμε είναι μια δικαίωση».

Τόνισε ακόμη ότι «θέλω να πληρώσει η Γερμανία τα όσα έκανε στους δικούς μου. Μπροστά στα μάτια μου σκότωσαν τους γονείς μου και τον μεγαλύτερο αδελφό μου. Ακόμη βλέπω την εικόνα μπροστά στα μάτια μου και μετά εμένα μαζί με τον άλλον αδελφό μου στους δρόμους του χωριού να φωνάζουμε και να ψάχνουμε ανάμεσα στα πτώματα τη γιαγιά μας, για να βρεθεί κάποιος να μας συμμαζέψει».

Ο Παναγιώτης Σφουντούρης κρατώντας αποκόμματα εφημερίδων με τη φωτογραφία τη δική του και της αδελφής του από τα γεγονότα της σφαγής, τόνισε ότι «αυτά τα παιδιά έμειναν ορφανά και ζητούν δικαίωση».

Οι συγκεντρωμένοι υπέγραψαν το ψήφισμα το οποίο και θυροκόλλησαν στο κτίριο της γερμανικής πρεσβείας.

Στο ψήφισμα αναφέρεται ότι «είμαστε εδώ για να σας θυμίσουμε ότι «η θυσία του ανθρώπου» είναι η δική μας λαμπερή ιστορία και ότι «η σκληρότητα του ανθρώπου» είναι η μαύρη σελίδα στη δική σας ιστορία.

Είμαστε εδώ για να σας υπενθυμίσουμε πως δεν μπορείτε να έχετε μόνο απαιτήσεις από τους Έλληνες. Έχετε και ανεκπλήρωτα χρέη.

Μας χρωστάτε το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, το Κομμένο, την Κάντανο, το Χορτιάτη και άλλα 45 μαρτυρικά χωριά».

Η σφαγή στο Δίστομο έγινε στις 10 Ιουνίου του 1944 και υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες σφαγές αμάχων κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με 218 νεκρούς, εκ των οποίων οι 53 ήταν παιδιά.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. Εμείς οι Τσεριτσανιώτες, κάτοικοι Πλατανίων Δωδώνης , που ποτέ δε λείψαμε από τους εθνικούς αγώνες, συγκινημένοι από τις εκατόμβες με τις οποίες πλήρωσαν οι κάτοικοι του Διστόμου τη γερμανική θηριωδία, δηλώνουμε συμπαραστάτες στον αγώνα τους και χαιρετίζουμε την απόφαση του ελληνικού κράτους να κάνει παράσταση στο Δ. Δ. Χάγης υπέρ της απόφασης ιταλικού δικαστηρίου, πρωτίστως, για την ηθική δικαίωση και – γιατί όχι; – και την υλική αποζημίωσή τους. Θα ήταν παράλογο ιταλικά δικαστήρια να βλέπουν το δίκιο τους και να το αγνοεί το ελληνικό κράτος’. ΄Εχουμε και ειδικούς λόγους να συμπαραστεκόμαστε στους Διστομιώτες, γιατί κι εμείς οι Τσεριτσανιώτες υπήρξαμε θύματα της ναζιστικής κτηνωδίας, αφού στις 23 Ιουλίου 1943 οι Ούννοι έκαψαν απ’ άκρου σ’ άκρο το χωριό μας και έφυγαν φορτώνοντας ό,τι μπορούσαν να σηκώσουν, απάγοντας τον μετέπειτα εφημέριο του χωριού ΜΙΧ. ΒΑΚΑΛΗ και αφίνοντας πίσω τους ερείπια και ρημαδιό, τους κατοίκους ολολύζοντες στη θέα των καιομένων φτωχόσπιτών τους και τον ήλιο σκεπασμένο από σύννεφα καπνού, στάχτης και πούλμπερης. Δίπλα στη μαύρη σελίδα της σφαγής του Διστόμου υπάρχει στο βιβλίο της ιστορίας και η αντίστοιχη μαύρη σελίδα της πυρπόλυσης των Τσεριτσάνων, που είναι κι αυτό μαρτυρικό χωριό. Ο αγώνας των Διστομιωτών είναι και δικός μας αγώνας και η δικαίωσή τους και δική μας μερική δικαίωση. Εξήντα οκτώ χρόνια μετά την 23-7-43 οι πέτρες και το χώμα των Τσεριτσάνων καίνε ακόμα και ζητούν δικαίωση. Δεν εξισώνουμε το αίμα των Διστομιωτών με τα δικά μας αποκαίδια. Και ο δικός μας, όμως, παραλληλος δρόμος ήταν μαρτυρικός. Στη θέση διεκδίκησης των Διστομιωτών έπρεπε να βρίσκονται και οι Λιγγιάδες Ιωαννίνων και η Μουσιωτίτσα και το Κομμένο της ΄Αρτας και πολλά άλλα χωριά.-

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: