Οι τοκογλύφοι και η τελευταία ευκαιρία της κυβέρνησης.

Του Στέλιου Κούλογλου

Εδώ και μια εβδομάδα, η τρόικα έχει μπει στο ψητό. Τέρμα, πλέον, οι υποκρισίες για τους υπεράριθμους Έλληνες δημόσιους υπαλλήλους ή την αναγκαιότητα μείωσης μισθών και συντάξεων ώστε να γίνουμε ανταγωνιστικοί, τέλος οι αφελείς διαβεβαιώσεις ότι αν οι φαρμακοποιοί δουλεύουν και τα Σάββατα θα αναζωογονηθεί η ελληνική οικονομία. Σαν γνήσιοι οικονομικοί δολοφόνοι που έχουν βάλει στο χέρι μια ανήμπορη χώρα, οι 3 τοκογλύφοι ζήτησαν ανοικτά την προηγούμενη Παρασκευή αυτό που ζητά εδώ και έναν χρόνο η «Bild», η φυλλάδα που έσυρε στη Γερμανία τον χορό της ανθελληνικής υστερίας: την πώληση του εθνικού πλούτου της υπερχρεωμένης χώρας, που στην περίπτωση της Ελλάδας είναι τα νησιά, οι παραλίες της καθώς και οι μετοχές των μετρημένων στα δάχτυλα κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων.

Μη πιστεύετε κουβέντα των παπαγάλων που άρχισαν να ψελλίζουν ότι το ξεπούλημα εθνικής περιουσίας ύψους 50 δισ. είναι αναγκαίο κακό. Τα νούμερα δεν βγαίνουν, πουλήσουμε δεν πουλήσουμε, το Tvxs παρουσίασε ήδη τους αριθμούς: έχουμε σήμερα χρέος 345 δισ. Σύμφωνα με τις επίσημες προβλέψεις του ΔΝΤ, το χρέος τον Φεβρουάριο του 2015 θα είναι 395 δισ. Επομένως, ακόμη κι αν ξεπουλήσουμε και αφαιρέσουμε τα 50, σε τέσσερα χρόνια θα έχουμε πάλι χρέος 345 δισ., ακριβώς όσο σήμερα.«Ακόμα δε και αν αυτή η χρεωμένη χώρα καταφέρει ως εκ θαύματος να συγκεντρώσει τα 50 δις ευρώ, αυτά θα ήταν σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στο αστρονομικό της χρέος», κατέληγε ακόμη και η Wall Street Journal, στη συζήτηση που έγινε αυτή την εβδομάδα. Συνέχεια

Πότε θα χαθεί η Ελλάδα;

Του Οδυσσέα Ιωάννου από το protagon.gr

Δεν μπορώ πια να πάρω προσωπικά τίποτα “εθνικό”. Έχω αισθανθεί περισσότερο αδικημένος από ένα λάθος σφύριγμα σε κρίσιμο αγώνα της Εθνικής, στο ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ, παρά από τις θρασείς, αποικιοκρατικής αισθητικής, δηλώσεις των τύπων της τρόικας.

Δεν ξέρω ρε παιδί μου, αλλά δεν θίγομαι. Ούτε καν από την ιδέα ενός πουλημένου νησιού. Πουλημένο σε ποιούς; Σε πλούσιους Γερμανούς ή Άγγλους; Δηλαδή, τώρα δεν γίνεται; Δεν θίγομαι από μία ολόκληρη πλαγιά που φτάνει μέχρι την θάλασσα, πουλημένη σε έναν Ρώσο μαφιόζο ή Γερμανό τραπεζίτη. Ή για να είμαι πιο ακριβής δεν με χαλάει περισσότερο από το να είναι πουλημένη σε έναν Έλληνα μεγαλογιατρό που θησαύρισε από την δυστυχία των άλλων με ωμούς εκβιασμούς, ληστεύοντας τις μικρο-περιουσίες τους για μία εγχείρηση. Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: