Μάστιγα τα τροχαία στην Κρήτη και σε όλη την Ελλάδα.

Ανησυχητικά μηνύματα για τους θανάτους από τροχαία στην άσφαλτο της Κρήτης παρουσιάσθηκαν χθες, στο πλαίσιο εκδήλωσης την παγκόσμια ημέρα μνήμης θυμάτων τροχαίων, όπως έχει καθιερωθεί διεθνώς η 21η Νοεμβρίου.

Με βάση τις αναγωγές αντιστοιχούν στο νησί, 210 θάνατοι ανά εκατομμύριο κατοίκων το έτος. Κατά μέσο όρο στο νησί χάνονται 120 άνθρωποι το χρόνο (600.000 κάτοικοι) και τα τελευταία 10 χρόνια έχουν χάσει τη ζωή τους 1.200 άνθρωποι στους δρόμους της Κρήτης.

Είναι ενδεικτικό ότι από την αρχή του 2010 μέχρι και σήμερα έχουν χάσει τη ζωή τους από τροχαία στην άσφαλτο της Κρήτης 74 άνθρωποι στην συντριπτική τους πλειοψηφία νέοι. Αποκαλυπτική ήταν η εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη για τα νεανικά τροχαία που προβλήθηκε στο MEGA  και μπορείτε να δείτε ΕΔΩ σε παλιότερο άρθρο. Συνέχεια

Ακήρυχτος πόλεμος.

Κάθε μήνα καταγράφεται και ένα τραγικό αεροπορικό δυστύχημα με Boeing 737 χωρίς κανένα επιζώντα.  Όχι μακριά, εδώ δικό μας των ελληνικών αερογραμμών, στο καθιερωμένο αεροπορικό ατύχημα του μήνα. Ήδη έχει αρχίσει να φορτώνει τους μοιραίους επιβάτες το Boeing του Οκτωβρίου. Κάθε μήνα πέφτει κι από ένα, αλλά δεν το μαθαίνουμε ποτέ.  Κι αν με κάποιο τρόπο το μάθουμε, νοιώθουμε ότι δεν μας αφορά ότι δεν θα συμβεί σε μας, λες και σε όσους συνέβη ήταν προετοιμασμένοι.

Κάθε χρόνο ένα χωριό εξαφανίζεται απ΄το χάρτη. Το καλοκαίρι που πέρασε σκοτώθηκαν 135 νέοι και μαζί τους 500 σοβαρά τραυματισμένοι και ανάπηροι για μια ζωή, όχι στο Ιράκ, αλλά εδώ στον ακήρυχτο  πόλεμο της ελληνικής ασφάλτου.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης με την εκπομπή του «Πρωταγωνιστές»,  ταξίδεψε σε Θεσσαλία και Κρήτη, στις περιοχές που κάθε καλοκαίρι καταγράφονται και νέα ρεκόρ ατυχημάτων με δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες σοβαρά τραυματίες. Συνάντησε τους «τυχερούς», όσους επέζησαν απ΄το τροχαίο, παρουσιάζοντας τη ζωή τους πριν και μετά. Μια ζωή εντελώς διαφορετική.

Όσοι δεν έχετε δει την εκπομπή των «Πρωταγωνιστών» που ασχολείται με τα νεανικά τροχαία ατυχήματα πρέπει να τη δείτε οπωσδήποτε. Είναι εκπομπή που σοκάρει, αλλά μόνο έτσι μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του προβλήματος.

Συνέχεια

Μείωση θανάτων από τροχαία τη δεκαετία που πέρασε αλλά ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς.

Το φιλόδοξο- τότε- πρόγραμμα που ξεκίνησε να εφαρμόζεται στην Ευρώπη το 2001, με χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2009 για τη μείωση του αριθμού των θανάτων από τροχαία ατυχήματα, μέσα από μέτρα και δράσεις που αφορούσαν την κυκλοφοριακή παιδεία των οδηγών (αλλαγή τρόπου εξέτασης στις σχολές οδηγών και βελτίωση της παιδείας), τη βελτίωση των υποδομών σε βασικούς οδικούς άξονες, αλλά και τη βελτίωση σημαντικών συστημάτων στο αυτοκίνητο (αερόσακοι, ΑΒS, ESP, ζώνες ασφαλείας τριών σημείων) φαίνεται πως στην Ελλάδα «έπιασε τόπο».

Στο χρονικό διάστημα αυτό, η Ελλάδα, με την εφαρμογή του συγκεκριμένου προγράμματος, κατάφερε να μειώσει τους θανάτους από τους 172 ανά εκατομμύριο πληθυσμού στους 130 ανά εκατομμύριο, μια πτώση της τάξης του 23%, την ίδια στιγμή που στο σύνολο των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), η αντίστοιχη πτώση ήταν 36%.

Για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οδική ασφάλεια αποτελεί μείζον κοινωνικό θέμα, αφού είδε ότι, το 2009, περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι βρήκαν το θάνατο στους δρόμους της Ε.Ε.

Σε κάθε θάνατο που σημειώνεται στους δρόμους της Ευρώπης, αντιστοιχούν, κατ’ εκτίμηση, τέσσερις τραυματισμοί με μόνιμη αναπηρία, όπως εγκεφαλικές κακώσεις ή βλάβη του νωτιαίου μυελού, 10 σοβαροί και 40 ελαφρότεροι τραυματισμοί Αυτό έχει ως απόρροια-πέραν των όποιων συνεπειών σε ατομικό ή οικογενειακό επίπεδο- την οικονομική επιβάρυνση της κοινωνίας, με κόστος περίπου 130 εκατομμυρίων ευρώ ανά έτος. Συνέχεια

Στην Ελλάδα κάθε μήνα πέφτει ένα Boeing 737 χωρίς επιζώντες.

Αφορμή για τη συγκεκριμένη ανάρτηση στάθηκε το τραγικό ατύχημα που συνέβη το περασμένο Σάββατο στο Δίστομο με νεκρούς ένα ζευγάρι  μοτοσικλετιστών  από τη Δαύλεια. Δύο ακόμη θύματα στον ακήρυχτο πόλεμο της ασφάλτου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, το 2009 σημειώθηκαν 14.914 ατυχήματα με 1.453 νεκρούς και 18.553 τραυματίες εκ των οποίων οι 1.681  ήταν σοβαρά. Επειδή οι απόλυτοι αριθμοί δεν γίνονται εύκολα αντιληπτοί, θα κάνουμε έναν απλό υπολογισμό. Αν διαιρέσουμε τον αριθμό των νεκρών δια του 12, θα δούμε ότι  έχουμε 121 νεκρούς κάθε μήνα στην άσφαλτο. Δηλαδή κάθε μήνα ένα Boeing 737  πέφτει  στην Ελλάδα χωρίς να υπάρχουν επιζώντες.

Σκέφτεστε τι προβολή από τα ΜΜΕ θα είχε ένα τέτοιο γεγονός κάθε μήνα; Γιατί δεν συμβαίνει τώρα;  Γιατί στην περίπτωση της πραγματικής πτώσης ο θάνατος είναι βίαιος και μαζικός, ενώ στην άλλη περίπτωση των μεμονωμένων ατυχημάτων, είναι το ίδιο βίαιος αλλά λιγότερο μαζικός και λιγότερο «κινηματογραφικός».

Συνέπεια αυτού είναι ότι δεν συγκινείται κανένας. Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι δεν θα συμβεί σε μας, λες και σε όσους συνέβη το περίμεναν, ενώ η πολιτεία εμφανίζεται  ευκαιριακά μόνο με αστυνομικά-εισπρακτικά μέτρα. Και δεν είναι μόνο οι νεκροί, αλλά και οι τραυματίες. 1681 σοβαρά τραυματισμένοι το 2009, δηλαδή άνθρωποι που πολλοί απ΄αυτούς καταλήγουν σε αναπηρικά καροτσάκια, με τρομερό κόστος στην ποιότητα ζωής των ίδιων και των οικογενειών τους, με κόστος στην κοινωνία  και την οικονομία που στερείται ανθρώπους στην πιο παραγωγική ηλικία.

Αρέσει σε %d bloggers: