Εκδηλώσεις μνήμης στο Δίστομο

Σε κατανυκτική ατμόσφαιρα και παρουσία χιλιάδων κατοίκων του Διστόμου και της γύρω περιοχής πραγματοποιήθηκε σήμερα 10 Ιουνίου 2012 το μνημόσυνο των σφαγιασθέντων 218 Διστομιτών.

Οι εκδηλώσεις μνήμης ξεκίνησαν με μνημόσυνο στο Ιερό Νάο του Αγίου Νικολάου χοροστατούντος του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας κ.κ. Γεώργιου. Ακολούθησε πομπή στο λόφο του Μαυσωλείου με επικεφαλής τις μαυροφόρες χήρες, αδελφές και συγγενής των θυμάτων. Εκεί τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση, με ομιλητές τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Αντώνη Μανιτάκη και το Δήμαρχο Διστόμου Αράχωβας Αντίκυρας κ. Ιωάννη Πατσαντάρα. Στη συνέχεια έγινε προσκλητήριο νεκρών, κατάθεση στεφάνων και ενός λεπτού σιγή – Εθνικός Ύμνος. Συνέχεια

Βίντεο από τη χθεσινή λαμπαδηφορία στο Δίστομο

Ξεφυλλίζοντας το περιοδικό Life του 1944 με το αφιέρωμα στη σφαγή του Διστόμου.

Το περασμένο καλοκαίρι περπατούσαμε με ένα φίλο στο Berkeley χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Δίπλα μας σε ένα ισόγειο κτήριο που έμοιαζε αποθήκη γίνονταν δημοπρασίες. Αποφασίσαμε να μπούμε  από περιέργεια, εκείνος για τα αντικείμενα της δημοπρασίας, εγώ και για την διαδικασία.

Στον τεράστιο χώρο υπήρχε ό,τι μπορείς να φανταστείς, από μικρά διακοσμητικά μέχρι αντίκες αυτοκινήτων, όλα για δημοπρασία. Χωριστήκαμε κι ο καθένας κατευθύνθηκε στα ενδιαφέροντά του. Σε ένα έδρανο ψηλό όπως στις αίθουσες δικαστηρίων οι υπεύθυνοι έβγαζαν σε δημοπρασία ένα ένα τα αντικείμενα  σύμφωνα με μια προκαθορισμένη σειρά που είχαμε κι εμείς στα χέρια μας. Ο φίλος έκανε δυο απόπειρες να πάρει κάποια βιβλία χωρίς επιτυχία. Κάποιοι αποφασισμένοι ανέβαζαν τις τιμές σε απαγορευτικά ύψη.

Συνέχιζα να περιεργάζομαι τα αντικείμενα μέχρι που έπεσα πάνω σε στοίβες παλιών περιοδικών Life τοποθετημένα σε ράφια και ταξινομημένα ανά δεκαετία.  Κοίταξα χρονολογίες και είδα ότι υπήρχαν τεύχη ακόμα και πριν το ´50. Αυτό ενίσχυσε το ενδιαφέρον μου για τη δημοπρασία και έκανε την αναζήτηση συγκεκριμένη πλέον. Έψαξα να βρω το τεύχος με το αφιέρωμα στη σφαγή του Διστόμου. Ήξερα το έτος, 1944, αλλά όχι ακριβή ημερομηνία. Μια αναζήτηση στο κινητό μου έδωσε 29 Νοεμβρίου.  Όμως όσο κι αν έψαχνα τεύχος με αυτή την ημερομηνία δεν βρήκα. Το Life ήταν εβδομαδιαίο, υπήρχαν πολλά τεύχη και τα εξώφυλλα δεν παρέπεμπαν πουθενά. Συνέχισα την αναζήτηση στο διαδίκτυο μέσω του κινητού και είδα ότι σε άλλη πηγή η ημερομηνία ήταν διαφορετική, 27 Νοεμβρίου 1944.

Συνέχεια

Οι κουδουναραίοι σε σχολεία της περιοχής.

Οι κουδουναραίοι, του Διστόμου οι ωραίοι όπως αυτοαποκαλούνται, συνεχίζοντας το παλιό έθιμό  τους αναστάτωσαν ευχάριστα σχολεία της περιοχής σήμερα, για να  καταλήξουν  στο Λύκειο Διστόμου, όπου καθηγητές  Γυμνασίου και Λυκείου άκουσαν τα σχολιανά τους εν χορώ.

Μέσα σ´ αυτή τη σάτιρα, στο πρόσωπο τρίτου τα άκουσαν και οι Αραχωβίτες γενικά για μια παλιά ιστορία που υποτίθεται ότι φάγαμε έναν γάιδαρο. Τα γνωστά… Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια. Και του χρόνου παιδιά.

Δελτίο Τύπου του δήμου Διστόμου Αράχωβας Αντίκυρας για την απόφαση της Χάγης.

Είναι δύσκολο να εκφράσω τα συναισθήματα που με διακατέχουν τούτη την ώρα, όχι μόνο ως πολίτη της χώρας μας, αλλά κυρίως ως Δημάρχου του Μαρτυρικού Διστόμου. Τούτο έχω να πω. Σαν ριπή οπλοπολυβόλου ήχησε η σημερινή απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης η οποία κατάφερε ένα ισχυρό πλήγμα στο δικό μας αίτημα – κι εννοώ των συνδημοτών μας Διστομιτών- για καταβολή αποζημίωσης από το Γερμανικό κράτος  στους συγγενείς των θυμάτων της 10ης  Ιουνίου του 1944 για τις αγριότητες που διέπραξαν την αποφράδα εκείνη μέρα.

 Η απόφαση :

  • Με 14 ψήφους εναντίον 1 το Δικαστήριο κατέρριψε τους ισχυρισμούς της Ιταλίας ότι η Γερμανία δεν δικαιούται άσυλο. Η Γερμανία σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο απολαμβάνει άσυλο και δεν μπορεί να δικαστεί για εγκλήματα των ναζί από δικαστήρια άλλης χώρας, όσο βαριά κι αν είναι αυτά τα εγκλήματα.
  • Με 14 εναντίον 1 καταδικάζει την απόφαση του ιταλικού δικαστηρίου για την Βίλα Βικόνι, γιατί δεν επιτρέπεται στο ιταλικό δικαστήριο να επιτρέψει κατάσχεση επί ιταλικού εδάφους  βάσει απόφασης ελληνικού δικαστηρίου.( Αφορά την απόφαση του Πρωτοδικείου Λειβαδιάς για Δίστομο.)
  • Με 14 εναντίον 1 καταδικάζει τα ιταλικά δικαστήρια επιπλέον στο να εφαρμόζουν αποφάσεις αλλοδαπών δικαστηρίων εις βάρος τρίτης χώρας.
  • Ομόφωνα απέρριψαν κάθε άλλο επιχείρημα της Γερμανίας.

Σημαντικό: Η Γερμανία κέρδισε την ασυλία της, αλλά το Δικαστήριο είπε το εξής σημαντικό: Η ασυλία με αυτή την απόφαση δεν εμποδίζει στο δικαίωμα για αποζημίωση, αλλά είναι πλέον θέμα διαπραγμάτευσης μεταξύ των κρατών. Δηλαδή εναπόκειται στις κυβερνήσεις για διαπραγματεύσεις και χρωματίζει έτσι την απόφαση πολιτικά. Βασικά το δικαστήριο αποφάσισε ότι πρόσωπα δεν έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν αγωγή εναντίον ενός κράτους. Το Διεθνές Δίκαιο νίκησε έναντι των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων. Το αντίθετο είχαν αποφασίσει τα ελληνικά και ιταλικά δικαστήρια. Οι αποφάσεις των πια δεν ισχύουν!  Συνέχεια

Υπέρ της Γερμανίας η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου Χάγης για το Δίστομο

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δικαίωσε τη Γερμανία στη διαμάχη της με την Ιταλία για τις αποφάσεις σχετικά με τις ναζιστικές θηριωδίες στο Δίστομο.

Το Δικαστήριο τάχθηκε κατά των αποφάσεων ιταλικών δικαστηρίων σχετικά με τη διεκδίκηση αποζημιώσεων για το Δίστομο, με ψήφους 12-3, 14-1, 14-1 και 14-1 τάχθηκε κατά των αποφάσεων των ιταλικών δικαστηρίων.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης τα ιταλικά δικαστήρια παραβίασαν το δικαίωμα ετεροδικίας της Γερμανίας, εγκρίνοντας κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου για να αποζημιώσουν τις οικογένειες των θυμάτων του ναζισμού στην Ιταλία, αλλά και του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, που επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο και επιδίκασε 28 εκατομμύρια ευρώ στα θύματα του Διστόμου.  Συνέχεια

Στις 3 Φεβρουαρίου η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για το Δίστομο.

Στις 3 Φεβρουαρίου θα ανακοινώσει ο Πρόεδρος του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης την απόφασή του για το έγκλημα της σφαγής των αμάχων στο Δίστομο το 1944 από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής.

Η γερμανική πλευρά η οποία προσέφυγε στις 23 Δεκεμβρίου 2008 στο κορυφαίο δικαστικό όργανο του ΟΗΕ υποστηρίζει ότι το ζήτημα αποτελεί ετεροδικία μεταξύ δύο κρατών (Γερμανίας και Ιταλίας) και ισχυρίζεται ότι δεν θα πρέπει να υπάρξει νομολογία φυσικών προσώπων κατά κρατών διότι τότε θα πρέπει να ανοίξουν οι υποθέσεις που αφορούν όλους τους πολέμους που έχουν διεξαχθεί έως σήμερα.  Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: