Τρία χρόνια Αράχωβας Blog.

Έχουν περάσει ακριβώς τρία χρόνια από τότε που ξεκίνησε αυτό το ιστολόγιο τις αναρτήσεις και με νοσταλγική διάθεση γύρισα πίσω και κοίταξα τα πρώτα άρθρα. 5 Φεβρουαρίου 2009 ήταν το ξεκίνημα. Αφορμή για τη δημιουργία του Αράχωβας blog στάθηκε το μπέρδεμα των οδηγών που κατευθύνονταν από την περιοχή του νεκροταφείου προς το χιονοδρομικό κέντρο από την έλλειψη πινακίδων στην dolce vita. Τους παρατηρούσα μέσα από το αυτοκίνητο  -περιμένοντας τα παιδιά να τελειώσουν το χορευτικό- να φτάνουν στο απαγορευτικό που υπάρχει εκεί, να κάνουν όπισθεν, να ρωτάνε. Παρόμοια προβλήματα και στο κατέβασμα λίγο πιο κάτω στην αναστροφή για Αράχωβα. Έπρεπε να γράψω κάτι γι αυτό, δεν υπήρχε κανένα ιστολόγιο στην πόλη και στο προσωπικό blog που είχα τότε δεν είχε νόημα, έτσι γεννήθηκε το Αράχωβας blog.  Συνέχεια

Πάρτι γενεθλίων.

Γενέθλια σημαίνουν μεγάλη χαρά για ένα παιδί και μεγάλη προσμονή που έχει προηγηθεί. Το σημαντικό όμως δεν είναι ο ερχομός της μέρας  που γεννήθηκε -ένα παιδί λίγο ενδιαφέρεται γι αυτό- αλλά  η μέρα οργάνωσης του σχετικού πάρτι, που πολλές φορές λόγω ακατανόητων υποχρεώσεων των γονιών, οι δύο αυτές μέρες δεν συμπίπτουν χρονικά. Ο πρώτος λόγος σπουδαιότητας είναι καθαρά υλιστικός και όλοι οι μεγάλοι τον φανταζόμαστε. Ο άλλος λόγος, το ίδιο σημαντικός,  είναι ότι στο πάρτι παρουσία παιδικών μαρτύρων γίνεται η μετάβαση από τη μια χρόνια στην άλλη. Ο ηλικιακός μετρητής αυξάνει κατά ένα.

Αυτό που οι ενήλικες απεύχονται, αυτό προκαλεί τη μεγαλύτερη χαρά στο παιδί. Οι μικροί θέλουν το χρόνο να περνάει γρήγορα, να μεγαλώσουν τώρα, κι αυτός σε πείσμα αυτής της θέλησης κινείται βασανιστικά αργά. Στους ενήλικες το σύστημα δουλεύει  αντίστροφα. Ο χρόνος γίνεται ελαστικός αλλά όχι ακριβώς όπως θα θέλαμε. Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: