Η ταχυδρομική Οδύσσεια ενός πακέτου.

Είχα αναφερθεί σε προηγούμενη ανάρτηση στο πρόβλημα που μου δημιουργεί η μη ύπαρξη διευθύνσεων στην Αράχωβα στην αλληλογραφία και τελευταία στην αποστολή ενός πακέτου από την Αγγλία. Πίστευα ότι λύθηκε το πρόβλημα εξηγώντας πως δεν υπάρχουν ονόματα οδών και αριθμών στην πόλη μου αλλά μάταια. Για να μην ξαναγράφω τα ίδια θα σας δείξω τη διαδρομή που έκανε το πακέτο από Αγγλία στην προσπάθειά του να με βρει.

Παραγγέλνω λοιπόν μέσω διαδικτύου μνήμη για τον iMac μου στις 17 Νοεμβρίου 2011 σε εταιρεία στην Αγγλία. Στις 18 Νοεμβρίου ταχυδρομείται στη Γλασκόβη και μέσω Μονάχου Γερμανίας φτάνει στα Σπάτα στις 21/11/2011. Μπορείτε να δείτε την ακριβή διαδρομή στην παρακάτω εικόνα.  Διαβάζεται από κάτω προς τα πάνω.  Συνέχεια

Μια μέρα σαν τις άλλες.

Χθες πέρασα για μια δουλειά από το ΚΕΠ και βρήκα ζεστό περιβάλλον (κυριολεκτώ) και χαμόγελα απ΄τις ευγενικές υπαλλήλους. Σε έλλειψη και τα δυο στις μέρες μας. Έτσι μέσω ευχάριστης κουβέντας παρέτεινα την παραμονή μου εκεί πέρα από το χρόνο που απαιτούσε η συναλλαγή. Καλύτερα στο ΚΕΠ παρά στο κρύο σπίτι.

Ακολούθησε το Ταχυδρομείο. Έχω αρχίσει να ανησυχώ για μια ιντερνετική παραγγελία μνημών υπολογιστή από Αγγλία.  Αργεί ασυνήθιστα να ρθει και είναι και πληρωμένη. Τίποτα ακόμα. Θα σου πούμε εμείς ήταν η απάντηση.  Δεν πειράζει παιδιά, θα ξανά ‘ρθω εγώ γιατί και εδώ ζέστη έχετε… Να δεις που οι επισκέψεις σε υπηρεσίες αυτό το Χειμώνα δεν θα είναι και τόσο δυσάρεστες όσο παλιά.

Το απόγευμα πήγα να βοηθήσω το μικρό σε ένα “σκέφτομαι και γράφω”. Έπρεπε να εντοπίσουν ένα προβληματικό σημείο στην πόλη το οποίο και να υιοθετήσουν ως μαθητική κοινότητα. Να προτείνουν βελτίωση ή να το βελτιώσουν οι ίδιοι. Φαντάστηκα τι θα είχε γράψει. Η παιδική χαρά στον Κούκουρα ε Γιάννη; Το ‘χω γράψει αυτό, δεν το ξαναγράφω, απάντησε. Έχει δίκιο. Ήμουνα νιος και γέρασα. Σε πόσες προεκλογικές εξαγγελίες δεν άκουσα γι αυτή τη διαμόρφωση της παιδικής χαράς. Βαρέθηκα… Τι έγραψες; Για τη γέφυρα στις καμάρες που χρειάζονται φτιάξιμο τα παγκάκια και καινούργιοι κάδοι σκουπιδιών, με σακούλες όμως, γιατί πήγα να ρίξω ένα σκουπίδι και βγήκε από κάτω. Όλοι σταματάνε εκεί και κοιτάνε το ρολόι και δεν έχει ούτε μια πινακίδα που να λέει κάποια πράγματα γι αυτό. Πότε φτιάχτηκε, γιατί, ποιοι το χτίσανε, πως ήταν σε παλιές φωτογραφίες. Ξέρεις εσύ; Ε, …όχι!  Συνέχεια

Πότε θα αποχτήσουμε ονόματα οδών και αριθμούς;

Κάποια στιγμή προσπάθησα να κάνω – για πιο σύντομα – μια αγορά μέσω διαδικτύου. Στην φόρμα των στοιχείων που συμπλήρωνα έφτασα στα πεδία Οδός και Αριθμός. Τα αγνόησα αφού στην Αράχωβα δεν έχουμε, αλλά η διαδικασία δεν προχωρούσε γιατί τα στοιχεία ήταν υποχρεωτικά. Λογικό γιατί πού θα έρχονταν το προϊόν; Αλλά τι στοιχεία να βάλω που δεν υπάρχουν; Οδός:-, αριθμός:- λοιπόν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η παραγγελία για μέρες να μην προχωράει και να ακολουθήσει τηλεφώνημα από την εταιρεία όπου και δόθηκαν οι απαραίτητες διευκρινίσεις.

Ανεξάρτητα από τα παραπάνω που σε πολλούς θα έχουν συμβεί, θέλω να πω ότι εδώ υπάρχει ένα θέμα. Η Αράχωβα δεν είναι αυτή που ήταν τη δεκαετία του 50 όπου ο καθένας γνώριζε τους πάντες και η αλληλογραφία ήταν σπάνια. Ο πληθυσμός έχει αυξηθεί και ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων δεν είναι ντόπιοι. Υπάρχουν οικονομικοί μετανάστες που πολλοί δεν είναι μόνιμοι, υπάρχουν κάτοικοι άλλων περιοχών που διαθέτουν εξοχικά σπίτια στην Αράχωβα και αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την αλληλογραφία. Δεν μπορεί ο ταχυδρόμος να γνωρίζει ονομαστικά όλους αυτούς τους ανθρώπους. Ακόμα και για τους ντόπιους που έχουν κοινό επίθετο και όνομα (δεν είναι λίγοι) είναι θέμα τύχης να τους έρθει ο σωστός λογαριασμός ΔΕΗ, ΟΤΕ κλπ. Ξέρω από την περίπτωση του πατέρα μου που έψαχνε σε όλο το χωριό τους λογαριασμούς μέχρι να προσθέσει στη διεύθυνση παρατσούκλι και συνοικία. Άσε που για να έρθει κάποιος πρώτη φορά στο σπίτι πρέπει να βγούμε σε κεντρικό σημείο και να τον πάρουμε απ΄το χεράκι.

Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα, είναι ώρα η Αράχωβα να αποχτήσει ονόματα οδών και αριθμούς. Κατανοώ τη δυσκολία της ρυμοτομίας αλλά αυτό δεν είναι ανυπέρβλητο εμπόδιο. Η έλλειψη θέλησης είναι αυτό που πρέπει να νικηθεί.

Αρέσει σε %d bloggers: