Εκδηλώσεις τιμής στον αξέχαστο Δάσκαλο Ηλία Κ.Λιάκο.

20120806-185255.jpg

Advertisements

«Ήθελε γύρω του να υπάρχει μια τρυφερότητα». Ο Μανόλης Αναγνωστάκης μιλάει για τον Νίκο Καββαδία

Της Λένας Φουτσιτζή

Γνώρισα τον Κολλια Καββαδία την άνοιξη το ’46. Ερχόταν τότε στη Θεσσαλονίκη κάθε βδομάδα ή κάθε δεκαπέντε μέρες, δε θυμάμαι καλά. Του είχα στείλει ένα βιβλίο μου. Ζήτησε να με γνωρίσει. Κανείς δεν καταδεχόταν να γνωρίσει έναν νέο. Ο Καββαδίας το ’κανε. Κι αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό της νοοτροπίας του ανθρώπου που δεν έχει καμιά πόζα, καμιά έπαρση για το έργο του. Είχε καταργηθεί η απόσταση μεταξύ μας. Για την ηλικία αυτή, δεκαπέντε χρόνια ήταν μεγάλη απόσταση. Ήταν σαν να είμαστε φίλοι. Κι αυτό νομίζω το διατήρησε σ’ όλα τα χρόνια του, κάνοντας παρέα, τα τελευταία χρόνια της ζωής του, αρκετά μεγάλος, παρέα με πολύ νέους ανθρώπους. Ήταν ένας άνθρωπος πάρα πολύ ευαίσθητος, ευπαθής, χαριτωμένος.

Σπάνια μιλούσε για το έργο του, προτιμούσε να σε ρωτάει εσένα τι γράφεις, τι κάνεις. Προτιμούσε να μιλάει, να διηγείται ανέκδοτα, ιστορίες του, ίσως εκεί με κάποια υπερβολή, με μια χαριτωμένη υπερβολή. Ένα βράδυ, σε μια παρέα, τέσσερις πέντε ανθρώποι, αφού ήπιαμε, μιλήσαμε, τραγουδήσαμε, είπαμε ανέκδοτα, έπιασα εγώ την κιθάρα και είπα: «Τώρα σας έχω μια έκπληξη» και άρχισα να τραγουδάω στίχους του Καββαδία, σε γνωστά μοτίβα της εποχής, ιδίως σε ρεμπέτικα. Θυμάμαι, συγκεκριμένα, ότι είχα μεταφέρει το «έβραζε το κύμα του γαρμπή, είμαστε και οι δυο σκυφτοί στο χάρτη» στο ρυθμό του «Τι σε μέλλει εσένα κι αν θρηνώ, το κορμί μου εγώ κι αν το πουλώ». Εγώ το χαιρόμουν αυτό. Κι η παρέα το χάρηκε πολύ. Ο Καββαδίας μάλλον δυσφόρησε. Το φυσικό του τραύλισμα έγινε περισσότερο. Σχεδόν δεν μπορούσε να μιλήσει, να εκφραστεί.  Συνέχεια

Δευτέρα 21 Μαΐου στους ΝΕΟΥΣ ΦΑΚΕΛΟΥΣ η τελευταία αδημοσίευτη συνέντευξη του Λεωνίδα Κύρκου [Update].

Την Δευτέρα 21 Μαΐου ΟΙ ΝΕΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ παρουσιάζουν την τελευταία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη του Λεωνίδα Κύρκου στον Αλέξη Παπαχελά. [Update] Κλικ στην εικόνα για την παρακολούθησή της.

Η μέχρι σήμερα αδημοσίευτη αυτή συνέντευξη, που δόθηκε λίγα χρόνια πριν τον θάνατό του Κύρκου με την παράκληση του ιδίου να προβληθεί όταν δεν θα ζει πια, διατρέχει ολόκληρη την 50χρονη πορεία του στην Αριστερά ενώ ταυτόχρονα αναλύει την πολιτική του σκέψη, που μοιάζει σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ.  Συνέχεια

Καλή επιστροφή.


Τον αποχαιρέτησα με την ευχή να ξαναβρεθούμε το πολύ του χρόνου τέτοια εποχή πάλι στο πανηγύρι. Επιστρέφει σπίτι γεμάτος Αράχωβα και φίλους μετά από μικρή παραμονή στη Ρώμη. Μου έστειλε με mail, σημάδι ότι είναι καλά, τη φωτογραφία του κριοφόρου Ερμή από επίσκεψή του σε μουσείο της Ρώμης. 1ος αιώνας π.Χ, αντίγραφο πρωτότυπου ελληνικού.

Αν και φευγάτος το μυαλό του γυρίζει πίσω.

Υπάρχουν ενδείξεις ότι έχουμε πανηγύρι.

Άνοιξη είναι, ο αγαπητός μας φίλος Roland Moore είναι εδώ, ώρα να σιδερώσουμε φουστανέλες. Οι ενδείξεις λένε ότι έχουμε πανηγύρι.

Roland σε καλωσορίσω με αυτό το υπέροχο τραγούδι.

Βάλτε πλήρη οθόνη, δυναμώστε φωνή και απολαύστε εικόνες από την ταινία «Αμέρικα-Αμέρικα» του Ελία Καζάν, «Νύφες» του Παντελή Βούλγαρη  και βέβαια ήχο από τον Σωκράτη Μάλαμα και στίχο από τον Θανάση Παπακωνσταντίνου.  Συνέχεια

Επέτειος γέννησης του ποιητή Άγγελου Σικελιανού. Προβολή αφιερώματος.

Στις 15 Μαρτίου του 1884, γεννήθηκε στη Λευκάδα ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής και δραματουργός Άγγελος Σικελιανός, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Με την έλευση του νέου αιώνα, το 1900, αποφοίτησε από το Γυμνάσιο και εγγράφεται στη Νομική του πανεπιστημίου Αθηνών, σπουδές τις οποίες όμως δεν ολοκληρώνει ποτέ. Από νωρίς μελέτησε Όμηρο, Πίνδαρο, Ορφικούς και Πυθαγόρειους, λυρικούς ποιητές, προσωκρατικούς φιλοσόφους, Πλάτωνα, Αισχύλο, την Αγία Γραφή αλλά και τους ξένους λογοτέχνες. Ο νεαρός Άγγελος ταξιδεύει πολύ και στρέφεται από νωρίς στην ποίηση και το θέατρο.

Το 1907 παντρεύεται με την Αμερικανίδα Eva Palmer στην Αμερική και το επόμενο έτος μετακομίζουν στην Αθήνα. Η Palmer στο μέλλον θα στηρίξει τον ποιητή τόσο ψυχολογικά όσο και οικονομικά, βοηθώντας τον στην υλοποίηση της Δελφικής Ιδέας, η οποία είχε παγκόσμια απήχηση. Το ζευγάρι αγαπά τη φύση και την αρχαία ελληνική ιστορία και κατά καιρούς μένουν σε Λευκάδα, Συκιά Κορινθίας, Σαλαμίνα, Κηφισιά και Δελφούς.  Συνέχεια

Η μαγκιά του Νταλάρα.

Του Κώστα Γιαννακίδη

Μια καρέκλα εκτοξεύεται προς τη σκηνή-θα τη δείτε στο βίντεο. Έχουν προηγηθεί γιαούρτια. Και καφέδες. Και εκατοντάδες ύβρεις. Όμως ο Νταλάρας παραμένει εκεί (και τραγουδάει). Και αρνείται να υποχωρήσει μπροστά στην ανώνυμη αλητεία, στον άθλιο τσαμπουκά που θα ιδιοποιηθεί τον χαρακτηρισμό της δίκαιης οργής για να διεκδικήσει αποδοχή.

Τι είναι αυτοί οι τύποι που βρίζουν τον Νταλάρα; Μικρή σημασία έχει, δεν θα μάθουμε ποτέ αν και στα σχόλια από κάτω θα μπουν ένα σωρό βολικές γενικεύσεις με χώρο για όλους. Επίσης θα μας πουν ότι η «δίκαιη οργή» δεν στρέφεται απαραιτήτως κατά του προσώπου, αλλά εναντίον αυτού που συμβολίζει ο Νταλάρας. Δηλαδή τι στο διάολο συμβολίζει ο Νταλάρας; Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: