Απαγχονισμένος επιχειρηματίας στα κάγκελα του κεντρικού δρόμου της Αράχωβας.

Τραγικό περιστατικό στην Αράχωβα. Απαγχονισμένος στα κάγκελα του κεντρικού δρόμου στην έξοδο προς Δελφούς, βρέθηκε το πρωί 65χρονος επιχειρηματίας που διατηρούσε τα τελευταία χρόνια κατάστημα με χαλιά στην Αράχωβα.

Σύμφωνα με μαρτυρία ανθρώπου που βοήθησε στην ανάσυρση του αυτόχειρα, πάνω του βρέθηκαν δύο επιστολές. Η μια αφορούσε το γιο του που ζει στην Ελβετία και η δεύτερη την αστυνομία όπου και ενημέρωνε για τους λόγους που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία. Από την ακαμψία του σώματος, σύμφωνα πάντα με την ίδια πηγή, το περιστατικό πρέπει να συνέβη νωρίς την νύχτα.  Ο 65χρονος αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Πραγματικά σοκαρίστηκα! Δεν έχω λόγια… Τα θερμά μου συλληπητήρια στους δικούς του ανθρώπους.
    Εύχομαι ποτέ ξανά να μη φτάσει κανένας άνθρωπος σε αυτή την απέλπιδα πράξη εξαιτίας των χρημάτων…

  2. Θερμά συλλυπητήρια στους ανθρώπους του αδικοχαμένου. Συγκλονιζόμαστε.

  3. Μετά το πρώτο σοκ από το τραγικό τέλος του ήσυχου αυτού ανθρώπου, να εκφράσω κι εγώ τα θερμά μου συλλυπητήρια στους δικούς του, και επιτρέψτε μου να παραθέσω ένα απόσπασμα από το άρθρο του καθηγητή Γιώργου Γραμματικάκη «Ο μετέωρος άνθρωπος» που η Vina ανέβασε το πρωί αγνοώντας βέβαια το τραγικό περιστατικό:

    Πρόσφατα, άλλωστε, αναδύθηκε με έμφαση μια καινούρια απειλή – η πιο ύπουλη, ίσως, η πιο κυνική, από όσες γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Είναι ένα οικονομικό σύστημα, που στηρίζεται σε άυλες συντεταγμένες, και ομιλεί μια γλώσσα ακατανόητη. Ισοπεδώνει ωστόσο κυβερνήσεις και λαούς, προσδοκίες και όνειρα. Κανείς δεν ξέρει πώς εγκαθιδρύθηκε, ούτε πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί. Το βέβαιο είναι ένα: Οτι λέξεις πρωτόγνωρες και παντοδύναμες (όπως οίκοι αξιολόγησης ή «αγορές», spreads και μηχανισμοί στήριξης), αλλά και άλλες με παρελθόν ανάλογο (όπως επιτόκια και χρηματιστήρια, χρέος και ομόλογα) έχουν βυθίσει την ανθρωπότητα σε έναν μεσαίωνα ανισοτήτων, αβεβαιότητας και σκοτεινής προοπτικής.

    Στην προσπάθειά του να οριοθετήσει την ανθρώπινη πορεία, ο υπογράφων (Γιώργος Γραμματικάκης) είχε διατυπώσει παλαιότερα την άποψη ότι από τον βιολογικό άνθρωπο -που ήταν υποχρεωμένος να εξελίξει τις ικανότητές του για να επιβιώσει- περάσαμε κάποτε στον θρησκευτικό άνθρωπο: Εκείνος στήριζε τις ηθικές αξίες αλλά και τη δικαίωσή του σε δυνάμεις υπέρτερες, σε θεϊκές παρεμβάσεις. Στη συνέχεια, κυριάρχησε ο κοινωνικός άνθρωπος· εδώ, η δικαίωση απαιτήθηκε επί της Γης, με αιτήματα δικαιοσύνης και ελευθερίας.

    Καθώς ωστόσο ο 21ος αιώνας έχει ήδη διανύσει τα πρώτα του βήματα, οι ιστορικές αυτές καταβολές παραμερίζονται, και μια νέα κατηγορία, ένας νέος άνθρωπος, διαμορφώνεται: ο μετέωρος άνθρωπος. Γνωρίζει πια -ο μετέωρος άνθρωπος- ότι είναι έποικος σε έναν πλανήτη ιδιόμορφο, που αποτελεί απλώς μια κουκκίδα απειροελάχιστη σε ένα ασύλληπτο Σύμπαν. Ούτε έχει πια την αυταπάτη -ο μετέωρος άνθρωπος- ότι μια δίκαιη κοινωνία αποτελεί ιστορική αναγκαιότητα· αντίθετα, βλέπει την ιστορία να κινείται ερήμην του, αισθάνεται ότι ο ίδιος είναι το θύμα της ή ένας μάρτυς σιωπηλός. Ο μετέωρος άνθρωπος, έχοντας καθυποτάξει τον πλανήτη για τις δικές του αποκλειστικά ανάγκες, διαπιστώνει τώρα τις συνέπειες. Ο μετέωρος άνθρωπος -ο εξόριστος από τον Θεό και το κέντρο του Σύμπαντος- ψάχνει λοιπόν με αγωνία κάποια στηρίγματα, αναζητά ένα καινούριο πρόσωπο και τη χαμένη του προοπτική.

    Εδώ όμως αναδύεται ένα σημείο με αδιάψευστη βαρύτητα. Ο μετέωρος άνθρωπος υποπτεύεται ήδη ότι μόνον ένας κόσμος που ξεκινά από αυτόν και καταλήγει στον Άλλο -τους άλλους μετέωρους ανθρώπους- έχει κάποια λογική υπάρξεως ή δυνατότητα να επιβιώσει. Αυτή είναι η προσωπική ευθύνη, αλλά και η ελπίδα του: τον μετέωρο άνθρωπο θα ισορροπήσει μόνον το άπλωμα του χεριού στους άλλους κατοίκους του πλανήτη, και στην φύση ή στις θάλασσες που αιώνες τώρα αγκάλιαζαν την ύπαρξή του. Μόνο που, αν αυτό γίνει, δεν θα είναι ένα χέρι καθοδηγούμενο από κηρύγματα θρησκευτικά ή ιδεολογικές κατασκευές. Θα στηρίζεται στη γνώση, αλλά και την ασίγαστη λαχτάρα της ζωής. Τις μόνες σταθερές αλήθειες που, μαζί με τον έρωτα ή την τέχνη, συνοδεύουν τον άνθρωπο στην επίπονη διαδρομή του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: