Τα σκουπίδια, οι Αραχωβίτες και οι τέσσερις παροιμίες!

Από τον «Ελεύθερο Πολίτη»

Το Σάββατο  το πρωί με ανακούφιση είδα στο στενό του Καραθανάση και έξω από τα Δημοτικά ουρητήρια να τοποθετούνται επιτέλους, από τη νέα Δημοτική Αρχή, δυο κάδοι αποκομιδής σκουπιδιών (Έμαθα ότι αυτό έγινε με εντολή του Δημάρχου). Φαντάστηκα ότι αυτό είναι μια καλή αρχή για να μπούμε σε μια τάξη τουλάχιστον στο κέντρο της πόλης. Πριν όμως καταφέρω να αφομοιώσω την ευχαρίστηση από αυτή την εικόνα και μάλιστα το βράδυ της ίδιας μέρας αντίκρισα έκπληκτος  το θέαμα της φωτογραφίας. Οι κάδοι άδειοι και οι σακούλες των σκουπιδιών….. πεταμένες απ’ έξω απ’ αυτούς, να προσκαλούν σε δείπνο με τις μυρουδιές τους τις γάτες και τα σκυλιά.

Απογοητευτικά !!!!
Δυο παροιμίες μου ήρθαν στο μυαλό.

Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς (την είχε πει ο συγχωρεμένος ο μπάρμπα Λευτέρης ο Τσούλκας σε μια αποκριάτικη σατιρική επιθεώρηση, παλιά). Και η δεύτερη:
Το γουρούνι  το πήγαιναν στο καθαρό και αυτό γύριζε στη λάσπη!

Όταν όμως  ξανασκέφτηκα το πρόβλημα πιο ψύχραιμα, κατάλαβα   ότι έκανα λάθος!
Και εξηγούμαι:

-Ποτέ σε όλη μου τη ζωή δεν μπήκα σε σπίτι Αραχωβίτικο που  να μην ήταν  «στρωμένο», περιποιημένο και καθαρό.
-Ποτέ δεν θυμάμαι τους Αραχωβίτες,  στο σύνολό τους, απεριποίητους και ακάθαρτους.
-Ποτέ δεν θυμάμαι το νεκροταφείο της Πόλης να μην ήταν σε τάξη.
-Ποτέ δεν θυμάμαι τις στάχτες από το λάκκο της Λαμπρής   αμάζευτες από τους  γείτονες μετά το τέλος της τελετής της θυσίας.
-Πάντα Θυμάμαι τις γυναίκες του χωριού να σκουπίζουν σε καθημερινή βάση τα στενά μπροστά από τα σπίτια τους.
-Πάντα θυμάμαι τους συγχωριανούς μου να είναι πρόθυμοι για εθελοντική συμμετοχή στην καθαριότητα του Χωριού (Παράδειγμα η συμμετοχή , πριν από λίγα χρόνια, στον εθελοντικό καθαρισμό του νεκροταφείου, μετά από πρωτοβουλία και πρόσκληση του νυν Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου  κ. Γιαννέλου, από πολύ περισσότερες γυναίκες αλλά  και άντρες απ’ ότι αναμενόταν).

Συμπερασματικά;  πάλι δυο παροιμίες μου ήρθαν στο μυαλό:
Εδώ  οι Μαϊμούδες μαθαίνουν να χορεύουν στο Παζάρι, δεν θα μάθουμε εμείς να μαζεύουμε τα σκουπίδια σε προκαθορισμένους χώρους και κάδους;
(Θεωρώντας ότι είναι θέμα εκπαίδευσης  και συνήθειας  η τοποθέτηση των σκουπιδιών μέσα στον κάδο και όχι απ’ έξω). Και η άλλη:
Και ο νέος (στο λειτούργημα) Παπάς το πρώτο παιδί που βάπτισε το έκαψε (Δεν πέτυχε δηλαδή την θερμοκρασία του νερού) αλλά μετά έμαθε!

Εμπρός λοιπόν συμπολίτες ας μάθουμε να τοποθετούμε τα σκουπίδια μας στους κάδους, στον χρόνο που πρέπει, για να αποδείξουμε στην πράξη ότι δεν μας λείπει η  χρειαζούμενη παιδεία για να φαινόμαστε και πολιτισμένοι. Το ότι είμαστε είναι αδιαμφισβήτητο και αδιαπραγμάτευτο!!!

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. Ελεύθερε Πολίτη θα σου πω τη δική μου ιστορία με ένα κάδο απορριμμάτων.

    Για πολλά χρόνια υπήρχε κάτω από το παράθυρό μου ένας κάδος απορριμμάτων που κάποια στιγμή απέκτησε παρέα και έγιναν δύο γιατί κάποιος άλλος προφανώς δεν ήθελε το δικό του και τον έφερε εκεί.

    Ήταν οι μοναδικοί κάδοι σε όλη τη γειτονιά. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μαζεύουν όλα τα σκουπίδια μιας ευρύτερης περιοχής. Όλες τις ώρες της μέρας, οποιαδήποτε μέρα, περνούσε ή δεν περνούσε απορριμματοφόρο. Οι κάδοι γέμιζαν και τα σκουπίδια αφήνονταν κι απ΄έξω. Ήταν τέτοια η απαξίωση μερικών γειτόνων μου που τα πετούσαν από μακριά. Καταλαβαίνεις ότι ήταν αδύνατο να ανοίξεις παράθυρο να αερίσεις το σπίτι το καλοκαίρι.

    Στην αρχή έβαλα πινακίδες και παρακαλούσα ευγενικά να αφήνουν τα σκουπίδια μόνο τις μέρες και ώρες αποκομιδής. Τίποτα. Μετά το χόντρυνα και ήμουν πιο καυστικός στις πινακίδες. Κανένας δεν έπαιρνε χαμπάρι.

    Είδα κι απόειδα και μια μέρα φόρτωσα τους κάδους σε ένα αγροτικό και τους πήγα έξω απ΄το χωριό.
    Αυτό ήταν η καλύτερη λύση. Το κάθε νοικοκυριό ελλείψει κάδων έμαθε να διαχειρίζεται τα σκουπίδια υπεύθυνα. Τα φυλάει σπίτι του και τα βγάζει το πρωί πριν περάσει το απορριμματοφόρο. Σε γενικές γραμμές δεν υπάρχουν εστίες ρύπανσης.

    Κάδοι χρειάζονται εκεί που υπάρχουν καταστήματα και μεγάλος όγκος απορριμμάτων. Αν είναι να μπουν σε γειτονιές με σπίτια πρέπει να μπουν πολύ πυκνά και ΠΑΝΤΟΥ. Δεν θέλω να ξαναζήσω αυτό το βίωμα.

    Το ότι είμαστε πολιτισμένοι δεν το θεωρώ αδιαμφισβήτητο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: