Το Voyager 1 έφτασε στα όρια του ηλιακού συστήματος.

Το αμερικανικό διαστημόπλοιο Voyager 1 έχει φθάσει στα όρια του ηλιακού συστήματος, στην περιοχή της ηλιόπαυσης, όπου οι ηλιακοί άνεμοι δεν πνέουν πλέον προς τα έξω, αλλά με πλάγιο τρόπο, ανακοίνωσε η NASA.


Το Voyager 1 βρίσκεται  17,4 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον ήλιο «σε μια περιοχή όπου η ταχύτητα του θερμού ιονισμένου αερίου  που προέρχεται από τον ήλιο έχει πέσει στο μηδέν», εξήγησε η NASA και πρόκειται να εγκαταλείψει το ηλιακό σύστημα μέσα σε περίπου τέσσερα χρόνια για να μπει στον διαστρικό χώρο, έξω από τη μαγνητική επίδραση του ήλιου.

Οι ηλιακοί άνεμοι γίνονται πλευρικοί σε εκείνη την περιοχή υπό την πίεση των διαστρικών ανέμων, συνεχίζει η NASΑ, η οποία παρουσίασε τα στοιχεία αυτά ή σε μια σύνοδο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης στο Σαν Φρανσίσκο.

Η NASA είχε ήδη εντοπίσει ότι οι άνεμοι αυτοί έπεφταν στο μηδέν τον Ιούνιο, αλλά ήθελε να επιβεβαιώσει αυτήν την ανακάλυψη συνεχίζοντας την ανάλυση των δεδομένων.

«Όταν αντιλήφθηκα ότι αυτοί οι άνεμοι είχαν μια ταχύτητα που είχε πέσει στο μηδέν, έμεινα κατάπληκτος», δήλωσε ο Rob Decker, ένας από τους επιστήμονες που είναι επιφορτισμένος με τον τομέα των σωματιδίων με χαμηλή ενέργεια της αποστολής Voyager και ερευνητής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins.

«Και να που ο Voyager, αυτή η διαστημική βολίδα που εργάστηκε σαν «μουλάρι» εδώ και 33 χρόνια, εξακολουθεί να μας δείχνει ακόμη και σήμερα κάτι το εντελώς νέο», πρόσθεσε ο ερευνητής.

Η NASA χαρακτήρισε αυτήν την ανακάλυψη του Voyager «ως ορόσημο του ταξιδιού του μέσα από την ηλιόσφαιρα και της προσεχούς του εξόδου από το ηλιακό μας σύστημα».

Ο χώρος της ηλιόπαυσης

Ο ήλιος μας, όπως και κάθε άστρο, εκπέμπει ένα συνεχές, υπερηχητικό ρεύμα ιονισμένων σωματιδίων (πλάσμα) που εξαπλώνεται σε όλες τις κατευθύνσεις και σχηματίζει μια νοητή φυσαλίδα που ονομάζεται ηλιόσφαιρα – μια ασπίδα που προστατεύει τη Γη από την κοσμική ακτινοβολία του Γαλαξία μας.

Το 2004, και ενώ βρισκόταν σε απόσταση 14 δισ. χιλιομέτρων, το Voyager 1 πέρασε το λεγόμενο «όριο κρουστικού κύματος» (termination shock), το σημείο όπου ο ηλιακός άνεμος επιβραδύνεται σε υποηχητικές ταχύτητες, ένα σημείο 85 φορές την απόσταση μεταξύ της Γης και του Ήλιου

Πέρασε τότε στην εξώτερη ζώνη της ηλιόσφαιρας, μια περιοχή σε σχήμα οβάλ που ονομάζεται ηλιοσφαιρικός κολεός (heliosheath). Στην περιοχή αυτή, η ταχύτητα του ηλιακού ανέμου συνεχίζει να μειώνεται. Τελικά, η ροή του ηλιακού ανέμου σταματά εντελώς στο εξωτερικό όριο της ηλιόσφαιρας, που ονομάζεται ηλιόπαυση (heliopause).

Πηγή physics4u

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: