Η επιστολή του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Η επιστολή που ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έστειλε στους φίλους του πριν αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή για λόγους υγείας (καρκίνος στους λεμφαδένες)

“Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’αυτό που αξίζουν, αλλά γι’αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρυα μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’ αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους…

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή… Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους… Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Συνέχεια

Πιο ώριμο όσο ποτέ το αίτημα για μείωση των στρατιωτικών εξοπλισμών

Πιο ώριμο όσο ποτέ είναι το αίτημα για μείωση των στρατιωτικών εξοπλισμών. Βρεθήκαμε στην πιο δύσκολη οικονομικά θέση, ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία, το εισόδημα των μισθωτών και συνταξιούχων συρρικνώνεται, κατακτήσεις εργαζομένων που θεωρούνταν αυτονόητες καταργούνται, και την ίδια ώρα αγοράζουμε οπλικά συστήματα από χώρες που μας χλευάζουν για την οικονομική μας κατάσταση. Ότι προσπαθούμε να εξοικονομήσουμε από τους μισθούς θα το δώσουμε πολλαπλάσιο σε εξοπλισμούς. Διαβάστε το αποκαλυπτικό άρθρο στο Έθνος 1,3 δις ευρώ για νέους εξοπλισμούς.

Περισσότερο από το 4% του ΑΕΠ της Ελλάδας διατίθεται για εξοπλιστικά προγράμματα, τη στιγμή που σε άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης το αντίστοιχο ποσοστό δεν ξεπερνά το 1,5%. Η Ελλάδα αγοράζει μεγάλο μέρος του εξοπλιστικού της υλικού από τη Γερμανία, τη χώρα που παραδίδει μαθήματα οικονομικού νοικοκυρέματος, αλλά ταυτόχρονα πιέζει για νέες αγορές όπλων και εξόφληση του προβληματικού υποβρυχίου «Παπανικολής».

Με αφορμή την επίσκεψη Ερντογάν, είναι ευκαιρία Ελλάδα και Τουρκία να έρθουν σε συνεννόηση και να μειώσουν από κοινού τα εξοπλιστικά τους προγράμματα. Το επιθυμεί κάθε σώφρον πολίτης και των δύο χωρών. Για την Τουρκία υπάρχει και ένας πρόσθετος λόγος. Η μείωση των εξοπλισμών θα ήταν χτύπημα στο στρατιωτικό της κατεστημένο, αυτό που αποκαλούμε «βαθύ κράτος», που υπονομεύει την κυβέρνηση Ερντογάν.

Ο γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος Mehmet Ali Birand σε άρθρο του στην ιστοσελίδα της εφημερίδας Posta με τίτλο: «Δεν έχουμε σώβρακο και στο Αιγαίο απογειώνουμε αεροσκάφη, οι πτήσεις των οποίων στοιχίζουν 10.000 ευρώ την ώρα», που αναδημοσιεύτηκε στο TVXS λέει: «Οι δύο χώρες θα μπορούσαν με μια αμοιβαία συμφωνία να μειώσουν τις συμβολικές αυτές πτήσεις σε μία το μήνα ή ακόμη σε μία ετησίως. Άλλωστε, αιτία των πτήσεων αυτών είναι ότι οι Έλληνες θέλουν να στείλουν το μήνυμα, σύμφωνα με το οποίο «ο εναέριος χώρος μας στο Αιγαίο είναι 10 μίλια», ενώ η Τουρκία αντιτίθεται λέγοντας «όχι, ο δικός σας εναέριος χώρος είναι 6 μίλια». Όμως, για κάτι τέτοιο μία πτήση θα ήταν υπεραρκετή. Έτσι, και οι δύο όχι μόνο δεν θα έχουν χάσει τίποτε, αλλά ούτε και θα φανεί ότι έχουν εγκαταλείψει την επίσημη στάση του. Έναντι αυτού, και οι δυο χώρες θα έχουν ένα μεγάλο οικονομικό όφελος αξίας εκατομμυρίων ευρώ».

Ο Egemen Bagis υπουργός και ειδικός διαπραγματευτής της Τουρκίας στην ΕΕ αναφέρει: «Ούτε η Ελλάδα ούτε η Τουρκία χρειάζονται νέα τανκς, πυραύλους, υποβρύχια ή μαχητικά αεροπλάνα. Η Τουρκία θα ακολουθούσε την Ελλάδα σε μια απόφαση για άμεση μείωση των δαπανών για εξοπλισμούς».

Αρέσει σε %d bloggers: