Αποκριάτικες φωτιές.

img_07621

Στα παιδικά μου χρόνια η αποκριά δεν είχε σχέση με κακόγουστα καρναβάλια, σήμαινε κυρίως άναμμα φωτιάς, όχι μία αλλά πολλές φορές. Η γειτονιά κινητοποιούνταν να μαζευτούν ξύλα. Μαζεύαμε κυρίως πουρνάρια που βρίσκαμε άφθονα παραέξω απ΄το χωριό που καίγονταν με χαρακτηριστικό ήχο και έδιναν λαμπερή φλόγα.  Η φωτιά δεν ήταν υπόθεση μόνο των μικρών, γύρω της μαζεύονταν όλη η γειτονιά που το διασκέδαζε πραγματικά.

Τώρα το έθιμο έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Οι πολλές φωτιές στις γειτονιές έχουν εκφυλιστεί στην εξής μία, την τελευταία Κυριακή της αποκριάς στην πλατεία Λάκκα. Δεν είναι η ευκαιρία να βρεθεί και να διασκεδάσει η γειτονιά, έχει ένα πιο τουριστικό χαρακτήρα. Το βλέμμα είναι στραμμένο στους επισκέπτες. Έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα  θα μπορούσε να μην υπάρχει ούτε αυτή.

Την Κυριακή το βράδυ όσοι βρέθηκαν στην πλατεία πήραν μια γεύση από παλιά αποκριά ακούγοντας παραδοσιακά αποκριάτικα τραγούδια τραγουδισμένα ζωντανά και γεύτηκαν νόστημα εδέσματα από το σύλλογο γυναικών.

Αρέσει σε %d bloggers: